Ey Can!
firakınla tüm hayaller nar ağacının altında kayboldu!
Yürüyorum ama şehir ayaklarımın altında bitiyor,
Fakat sen hiçbir yerde değilsin!
Bilsen sensiz yalnız kalmanın acısını sancısını, sızısını.
Bilsen ah gözlerimin bulutlara nasıl çarptığını!
Ey Can!
Her lahza bir kaç kürek karanlık daha atıyor üstüme!
Kahverengi gözlerimin nazarı karanlığın en siyahı oluverdi
yine çırpınıyorum,
yine bulutlara çarptım ben!
Bilsen keşke ey gönlümün sururu;
sensizlik nasıl çöküyor tam yüreğimin üstüne!
Göğsümde ağır ve kara bulutlar,
başımda sis,
kalbimde fırtınalar çaresiz!
Ey Can!
Yokluğun acıdır ve acıyı her yönden yazmak daha da acıdır...