sonnot
@Tamsayi
48 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Beyaz Zambaklar Ülkesinde
Bir toplumun kaderi bir kişinin çabasıyla değişebilir mi? Eğer bu kişi Johan Vilhelm Snellman ise ve arkasında inançlı bir halk varsa, cevap: Evet!
Grigory Petrov’un kaleme aldığı bu eser, bataklıktan ibaret olan bir ülkenin (Finlandiya), nasıl dünyanın en müreffeh ülkelerinden birine dönüştüğünü anlatıyor. Okurken sadece bir tarih kitabı değil, bir "kalkınma rehberi" okuduğunuzu hissediyorsunuz.
Neden Okumalısın?
İlham Verici: "İmkanım yok" bahanesini rafa kaldırtıyor. Bataklığın ortasında bile zambak yetişebileceğini gösteriyor.
Aydın Sorumluluğu: Okumuş yazmış kesimin, halkına tepeden bakmak yerine ona ışık olması gerektiğini tokat gibi yüzümüze çarpıyor.
Atatürk’ün Favorisi: Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün, bu kitabı askeri okulların müfredatına dahil ettirecek kadar çok sevdiğini biliyor muydunuz?
Altını Çizdiğim Bir Cümle:
"Halkın canlanması için sadece bir kişinin ruhu yeterlidir."
Eğer bugünlerde motivasyonun düşükse veya "tek başıma neyi değiştirebilirim ki?" diye düşünüyorsan, bu kitap senin için yazılmış.
Puanım: 10/10
Mutlaka Okuyun Listesine Ekle!
(Gemini den yardım alınmıştır)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Atticus! Beni en çok etkileyen karakter oldu. Duruşu tepkisi olayları kavrayışı. Her davranışı ile çocuklara bir rol model olması. Sadece kendi penceresinden değilde karşının da gözünden olaylara bakmamız gerektiğini çocuklara bi şekilde anlatmaya çalışması. Belli bi rutini olması ve bunu hiç bozmamasi sevdiğim kısımdı. 1930ların Alabamasını düşündüğümüzde veya anlamaya çalıştığımızda bi zenciyi savunmak büyük bi özveridir. Bunu Atticus un yavaş ve emin adımlarla kesin bi şekilde savunması kitabın en heyecanlı en hızlı okuduğum kısmıdır.
Atticus un çocuklar ile iletişimi genelde bi yetişkin ile iletişimi gibiydi. Bu kısımlarda biraz pedagojik bi eğitim gibiydi. İnsanların zaten anlamaz deyip ya ciddiye almaması ya da kesip atarken Atticus herbir şeyi dikkatli bi şekilde açılıyordu.
Benim için en önemli roman karakterlerinden birisi olmuştur Atticus.
Herkese iyi okumalar.
Dede Korkut aldı eline kopuzu. Vurdu tellerine söyledi deyiş. Soy soyladı boy boyladı adını ben verdim ömrünü de Allah versin dedi. Her hikayenin sonu bu şekilde bitmekte. Hep aynı bitiş. Nedense bu durum benim çok hoşuma gitti.
Dede Korkut hikayeleri Oğuz Türklerini anlatmakta. Bayındır Han altında toplanmış Beylerin hikayelerine yer verilmiştir. Kitapta Evnük kalesi şu anki adı avnik kalesi, Tırabuzan denilen yer şu anki adı Trabzon ve Bayburt kalesi yine Gürcistan isimlerinden şu anki Karadeniz biraz Kafkasya dediğimiz bölgelerde geçmekte. Kitapta okurken en azından aklımdan geçen yerler burasıydı.
Sevdiğim deyimlerden biri şu oldu. Tabi ki ilk kez duymanın verdiği heyecanda var. Av avlamaya kuş kuşlamaya gitti deyimindeki kuş avının eski dildeki deyişi imiş. İlk kez duyduğum bir diğerkelime ise güman idi. Güman ın anlamı şüphe demekmiş.Genelde şu şekilde seslenme de yer alıyordu:
Aman bre kâfir aman
Allah’ın birliğine yoktur güman.
"Türk kültürünün en önemli destanlarından olan, Dede Korkut Destanları
konusunda çalışmaları ile tanınan Prof. Dr. Muharrem Ergin, Ord. Prof. Dr. Fuat
Köprülü’nün, derslerinde “Bütün Türk edebiyatını terazinin bir gözüne, Dede
Korkut’u öbür gözüne koyun, yine de Dede Korkut ağır basar” dediğini aktarır. "
"Dede Korkut kitabının bugün elimizde bulunan tek ve bütün yazması
Dresden (Almanya) kütüphanesindedir. Bu yazmada 12 destan vardır. Bu
destanların 6 tanesini içeren bir yazma da, Vatikan Kütüphanesinde bulunmuş ve
1952 de neşredilmiştir"
Dede Korkut aslında sözlü bir edebiyattır. Yıllar sonra kaleme alınmıştır.
"Yazıya geçirildiği yer hakkında da farklı düşünceler vardır. Kitabın baş
tarafında Osmanlı hanedanının övüldüğü önsözden yola çıkanlar, Osmanlı
devletinin kuvvetlenerek Anadolu’ya hâkim olduğu bir alanda yazıldığını
Benim için bilinmeyen bi karakter. Tabi Türkiye İş Bankası yayınlarının Hasan Ali Yücel klasikleri duymuştum. Dahası Can Yücel in babası olduğunu biliyorum. Başka bi bilgim olmadığını dahası hiçbir araştırma çabasına girmediğim için kendime içerliyorum. Gerçek bi filozof ve aydın. Fikirleri, eleştirdikleri hala güncelliğini korumakta. Ve Türk eğitiminin hatta Dünya nin en büyük atılımı olan Köy Enstitüleri'nin dahi kurucusudur. Tabi ki güzel ülkem bundan dolayı onu en güzel şekilde cezalandırmıştır!
Bu kitabı,ülkemizin liyakatsizligini gözler önüne seren aslında üzerine ansiklopediler yazılacak kadar kirli malzemeler barındıran kısa bir vesika olarak görebiliriz. Bazı bölümleri okudukça hiddetleniyorum. Hakim olduğum daha önce duyduğum konularda yazının sonunu bildiğimden sogukkanliligimi koruyarak okuyorum. Ama ilkkez duyduğum bölümlerde bu kadarı yapılmaz,yapılamaz, olamaz dedim. Cahillik diyemeyiz buna. Bilinçli bi kötülük var. Sadece liyakat olsun istiyoruz ama onlar sadece sadakat istiyorlar. Kendilerinden gelecek talimatı beklesin istiyorlar. İşin ehli o işi yapmalı yoksa ne üst astına bir şey verebilir ne ast üstünü zorlayabilir.
Mesela iyi öğretmenler iyi öğrencileri sever çünkü o öğrenciden gelecek sağlam bi soru öğretmenin bilgi dağarcığını yoklar varsa eksiğini ortaya çıkarır. Buna hazırlıklı değilse idealist bi öğretmen hemen eksiğini kapatma yoluna gider. Kendisini geliştirir bi sonraki dersinde daha iyi bi öğretmen olarak karşımıza çıkar. Haliyle daha iyi öğrencilerin yetişmesine vesile olur.
Ülkemizde maalesef her kulvarda liyakatsiz bi güruh var. Milletvekilleri, bakanlar, kurumlardaki şube müdürleri, dekanlar, rektörler, gazeteciler... diye liste uzar gider.
Uzun lafın kısası diyelim kitabı okumanızı tavsiye ederim. Bölümlerden oluşuyor. Günlük bi dil var. 120 sayfadan oluştuğu için kısa sürede bitirebilirsiniz. Gündemin nabzını bu kitapta bulabilirsiniz.
