Yine Yalnız Kaldım
Bir ıslaklık düşer ruhuma
Yüreğim mi ıslanır, gözlerim mi buğulanır bilemem
Zamana küserim seninle diye bensiz
Yırtarım yarınları takvimlerden
“ Bir gün” koyarım her yaprağın yerine
Bilirim birisi “Bugün” olacak sonunda
Yaşadım diyeceğim tebessümünü
“Bakışlarının beyazlığına dokundum! ” diyeceğim
Gülümseyeceğim…
Elimdeki boşluğu tartarım
Diğerinde hayatım olur bütün ağırlığı ile, boşluğa kavuşamam
Baharları sayarım parmaklarımla
Beşinciye ulaşamaz bir türlü
Hayallerimi çıkarmak isterim geriye gün kalmaz maziden
Boynu bükük bir yüreği seyrederim baktığım aynalarda
Hüzün çarpar göğsünde
Gönlünde yalnızlık ağlar
Ayak izlerime bakarım geriye dönüp
Ya başka iz yok yanında
Ya da bir bilinmez rüzgâr silmiş izleri
Maziyi darağacına çekmek isterim yargılayıp
Ya ip olmaz ya cellât
İşte o an seni düşünür
Hayaline tutunurum
Ellerinin sıcağından çalarım yüreğime koymak için
Bir tutam pembelik yanaklarından
Dostluğu taşıyan bakışlarından çalarım usulca
Serperim yarınlara
Ne olursun hep gülümse
Hep iyiyim de, mutluyum de
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gün doğar, akşam olur,
Gökyüzünden bulutlar geçer,
Mazideki birinci gibi,
Yanındaki sonuncu da gider,
Garip kalırsın Dünyada.
Kimi yollarda kaybolur,
Kimi karanlıkta,
Kimi geçmişte dolaşır,
Kimi yalnızlıkta,
Yalnız bir yolcu gibi,
Garip kalırsın Dünyada.
Dünya döner, mevsimler geçer,
Anılar dolanır etrafında,
Eşin, dostun, ailen, sevgilin,
Herkes gider bir gün,
Sessizce kaybolur uzaklara.
Bir elveda şarkısı çalar,
Rüzgarın sesinde yankılanır hüzün,
Severek gelen sevgili üzerek gider,
Garip kalırsın Dünyada.
Akın Ergin
Ey sevgilim, bilirsin benim ne çektiğimi:
Garip başimın derdi bir yürek taşıyorum.
Anlarsın niçin uzak yerlere baktığımı:
İçinde yaşanmaz bir dünyada yaşıyorum.
Sabahattin Ali
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mi olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş kurşun olamaz mı?
Victor Hugo
Geri Gelen Mektup
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.
Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,
Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!
Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince
Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince
Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;
Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.
Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın,
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin
Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,
Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...
Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,
Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı.
Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu!
Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu!
Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,
Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.
Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,
Tek bendeki volkanları söndürse denizler!
Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil'
İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil