Metin Tapmaz
@Tapmazm
Sinema ve edebi yapımlar icra eder
Şu anda okuduğu kitaplar
İlgi ve onay bağımlılığı arttıkça, sırf paylaşmak için tatile gidenlerin, sadece fotoğraf çekinmek için kitap alanların, göstermek için iyilik yapanların sayısı da her geçen gün artıyor. Kendimize ve çevremize gittikçe yabancılaşıyor, başkaları için yaşar hale geliyoruz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İyi geceler dostlar... Özlemle...
Bir yaz ayının tatlı serin sabah sekizindeki bozkır kokusu.
İlkbahar yağmurundan sonra tepeye vuran gökkuşağı, ve geçmişi hatırlatan olumlu düşüncelerin tamamı: seninle benden ayrılmış gibi... Ama ayrılık yok!.. Özlemek var!..
Sevgilim!
Şimdi iki bardak kahve içiyorum. Çay sevmezsin biliyorum.
Iki tren bileti alıyorum.
Iki paket sigara içiyorum ve iki kişilik yataklarda uyuyorum bir yanım boş...
Soranlar oluyor... gözlerimin içine bakıyorlar.
Utanıyorum!..
Kahveyi soğuk içiyorum diyorum.
Treni kaçırdı diye yalan söylüyorum. Rahat uyuyamıyorum diyorum...
Hep bir bahaneler, bahaneler...
Sadece bir ben biliyorum.
Kimseye de söylemiyorum.
Sorarlarsa susuyorum.
Arada konuşuyorum mahelledekilerle.
Girdiğimle çıktığım bir oluyor kasaba bakkala...
Seni bir ben görüyorum.
Aklını, isteklerini bir ben okuyorum.
Bir ben unutamıyorum.
İşte böyle, bu şekilde geçinip gidiyorum...
Ama iyi biliyorum.
Hayatımı iki kişilik yaşıyorum.
M.Tapmaz 11.04.2018
(Insanlar birbirlerini nekadar çok sevsede, bazen hayat onların bu isteklerini reddeder. Aşık iki insanin yolları ayrılır. Zamanla tüm hissiyat gider aklında hatıraları kalır. Kimine göre bu yük ağirlaşir. Kimi ise taşımak istemez. Ama insanlar aşıksa hayatı tek başina iki kişilik yaşar.)
Yürümüyorsak, yolların ne önemi var? Uyuyorsak gecenin bir önemi yok. Asıl önemli olan şey gece uyumamak ve terkedilmiş bir şehri izler gibi, olan biteni düşünmek...
Eğer düşünmeye vaktin yoksa, tamamını uykuya harca.
Sabah uyumanın verdiği keyif, kendi ile başbaşa yaşayan insana ait hazdır. Gece yakılan mumun ruha üflediği nur gibi...
İşe gitmek tembel insanların işi gibi geliyor. Mecburiyet bir nevi hantallık gibi birşey. Zaman yok! Söylediklerime inananda pek yok gibi. Demek ki herkes deli...
Şey gibi; İnsanları insana zorlayan insanlar gibi... Mecbursun... Bu kurala uyacaksan mecbursun. Benim gibi...
eksilmenin çoğul bir hadise olduğu bu garip dünyada gerçekten tek parça olduğum bir gün var mıydı?