Buğra
@Tasdmiirbugra
Okur, yazar, çizer ve terapist.
Şu anda okuduğu kitaplar
Dostoyevski’nin yazdığı Uysal Kız, bir rehincinin ölen karısının ardından karısı ile ilişkisini ve başından gelen olayları kendi ağzından anlattığı bir öykü. Bu kısacık hikayenin içinde kendini kurtarıcı rolünde gören rehincinin, karısının üstünde kurmaya çalıştığı üstünlük savaşını, sessizliğin ikili üzerindeki baskısını ve en sonunda aydınlanma ile karşılaşıyoruz.
Dostoyevski bu öyküyü Meryem Ana tasviri ile kendini camdan aşağı bırakan Marya Borisava’nın gazetede okuduğu haberin ardından yazmıştır.
Reklam
Victor Hugo’nun yazdığı Bir İdam Mahkumunun Son Günü, adından da anlaşılacağı üzere bir idam mahkumunun idama giden altı haftalık yolculuğunu kendi el yazmalarından okuduğumuz psikolojik bir roman.
Victor Hugo burada psikolojik acının, fiziksel acıdan kat kat beter olabileceğini çok güzel bir şekilde aktarmış. Ölüme yaklaşan her dakikada cezayı kabul eden mahkumun psikolojisinin derin yaralar alarak değiştiğini görüyoruz.
Hugo temelde bir hikaye anlatmasının yanında bu roman ile insan haklarını da savunuyor. İdamın bir vahşet olduğunu düşünen yazar bu kitabı ile bütün idam mahkumlarının psikolojik durumlarını ve bu vahşeti gözler önüne sermek istemiş. Bu sebepten baş karakter ne suçunu, ne de kimliğini hiçbir şekilde öğrenemiyoruz. Kitapta sadece ölümünün yetim bıraktığı kızı Marie ve Pepa’nın adı geçmektedir.
Aynalar Cehennemi ve Diğer Öyküler kitabı, Edogawa Rampo’nun yazdığı korku, gizem temalı öykülerin içinde bulunduğu bir derleme. Japon yazar, Japon polisiyesinin kurucusu olarak nitelendiriliyor. Aynı zamanda yazarın adı da ilham kaynağı olan Edgar Allan Poe’dan geliyor.
Hikayelerinde bariz bir rahatsızlık ve merak duygusu uyandırdığını söyleyebilirim. Öyle ki İnsan Koltuk ve Kırmızı Oda gibi hikayelerini okurken kasıla kasıla da olsa sonraki sayfada ne olacağını merak ettim. Hem Japon, hem de bu tarz korku ve gizem temalı hiçbir şey okumama rağmen yazar beni bu iki türe de aşık etti diyebilirim. Okuduğum en sürükleyici ve merak uyandırıcı öyküleri bu kitapta okudum. Zweig’ın bir çok öyküsünü okumuş biri olarak tek kitapta Zweig’ın bile ara sıra uyandırmakta zorlandığı bir heyecan hissettim.
Muhtemelen en yakın zamanda Panaroma Adası’nın Tuhaf Hikayesi kitabını da alıp bir çırpıda bitireceğim.
