Kitap Gogol’un yazdığı Neva Bulvarı, Burun, Portre, Palto, Bir Delinin Anı Defteri ve Fayton öykülerini içeriyor. Hikayelerin her biri farklı bir duygu hissettiriyor. Açıkcası başlarda giriş kısımlarının uzunluğu ve karakter inşası gözlerimi korkutsa da hikayeleri okudukça Gogol’un hayal gücünün ve kaleminin akıcılığının büyüsüne kapıldım. Özellikle Palto ve Portre hikayeleri oldukça sürükleyici ve merak uyandırıcıydı. İlerleyen yıllarda tekrar tekrar hikayeleri okusam da sıkılmayacağım duygusunu çok iyi hissettirdi.
Bunun yanı sıra öykülerin her birinde dönemin acımasız hiyerarşisini ve insanın sistem içindeki anlam arayışını kimi zaman karanlık, kimi zaman komik bir biçimde anlatmış.
Dostoyevski’nin Hepimiz Gogol’un “Palto”sundan çıktık demesini şimdi daha haklı buluyorum.