Buğra
@Tasdmiirbugra
Okur, yazar, çizer ve terapist.
Lisans
Kocaeli
İstanbul
15 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap Gogol’un yazdığı Neva Bulvarı, Burun, Portre, Palto, Bir Delinin Anı Defteri ve Fayton öykülerini içeriyor. Hikayelerin her biri farklı bir duygu hissettiriyor. Açıkcası başlarda giriş kısımlarının uzunluğu ve karakter inşası gözlerimi korkutsa da hikayeleri okudukça Gogol’un hayal gücünün ve kaleminin akıcılığının büyüsüne kapıldım. Özellikle Palto ve Portre hikayeleri oldukça sürükleyici ve merak uyandırıcıydı. İlerleyen yıllarda tekrar tekrar hikayeleri okusam da sıkılmayacağım duygusunu çok iyi hissettirdi.
Bunun yanı sıra öykülerin her birinde dönemin acımasız hiyerarşisini ve insanın sistem içindeki anlam arayışını kimi zaman karanlık, kimi zaman komik bir biçimde anlatmış.
Dostoyevski’nin Hepimiz Gogol’un “Palto”sundan çıktık demesini şimdi daha haklı buluyorum.
Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve FaytonNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202537,2bin okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Charles Dickens’in yazdığı üç korku öyküsünden oluşan kitap ismini içinde bulunan İşaret Memuru adlı öyküden alıyor. Diğer hikayelerin isimleri ise Günbatımına Karşı ve Cinayet Davası olarak çevrilmiş.
İlk defa Dickens okuyan biri olarak dilinin ara sıra takılması ve hikayelerin bir şekilde duraklar gibi bir hissiyat vermesi beni hayal kırıklığına uğrattı. İçinde bulunan üç hikaye de “hayalet” temasına sahip.
Dostoyevski’nin yazdığı Uysal Kız, bir rehincinin ölen karısının ardından karısı ile ilişkisini ve başından gelen olayları kendi ağzından anlattığı bir öykü. Bu kısacık hikayenin içinde kendini kurtarıcı rolünde gören rehincinin, karısının üstünde kurmaya çalıştığı üstünlük savaşını, sessizliğin ikili üzerindeki baskısını ve en sonunda aydınlanma ile karşılaşıyoruz.
Dostoyevski bu öyküyü Meryem Ana tasviri ile kendini camdan aşağı bırakan Marya Borisava’nın gazetede okuduğu haberin ardından yazmıştır.
Victor Hugo’nun yazdığı Bir İdam Mahkumunun Son Günü, adından da anlaşılacağı üzere bir idam mahkumunun idama giden altı haftalık yolculuğunu kendi el yazmalarından okuduğumuz psikolojik bir roman.
Victor Hugo burada psikolojik acının, fiziksel acıdan kat kat beter olabileceğini çok güzel bir şekilde aktarmış. Ölüme yaklaşan her dakikada cezayı kabul eden mahkumun psikolojisinin derin yaralar alarak değiştiğini görüyoruz.
Hugo temelde bir hikaye anlatmasının yanında bu roman ile insan haklarını da savunuyor. İdamın bir vahşet olduğunu düşünen yazar bu kitabı ile bütün idam mahkumlarının psikolojik durumlarını ve bu vahşeti gözler önüne sermek istemiş. Bu sebepten baş karakter ne suçunu, ne de kimliğini hiçbir şekilde öğrenemiyoruz. Kitapta sadece ölümünün yetim bıraktığı kızı Marie ve Pepa’nın adı geçmektedir.
Aynalar Cehennemi ve Diğer Öyküler kitabı, Edogawa Rampo’nun yazdığı korku, gizem temalı öykülerin içinde bulunduğu bir derleme. Japon yazar, Japon polisiyesinin kurucusu olarak nitelendiriliyor. Aynı zamanda yazarın adı da ilham kaynağı olan Edgar Allan Poe’dan geliyor.
Hikayelerinde bariz bir rahatsızlık ve merak duygusu uyandırdığını söyleyebilirim. Öyle ki İnsan Koltuk ve Kırmızı Oda gibi hikayelerini okurken kasıla kasıla da olsa sonraki sayfada ne olacağını merak ettim. Hem Japon, hem de bu tarz korku ve gizem temalı hiçbir şey okumama rağmen yazar beni bu iki türe de aşık etti diyebilirim. Okuduğum en sürükleyici ve merak uyandırıcı öyküleri bu kitapta okudum. Zweig’ın bir çok öyküsünü okumuş biri olarak tek kitapta Zweig’ın bile ara sıra uyandırmakta zorlandığı bir heyecan hissettim.
Muhtemelen en yakın zamanda Panaroma Adası’nın Tuhaf Hikayesi kitabını da alıp bir çırpıda bitireceğim.
