Ve sonra sonra anladım ki insan birini her şeyiyle gerçekten sevdiğinde sevgi büyüyor; bir zaman sonra geriye kalan her şey sıra sıra o sevgiye boyun eğiyor, küçülüyor, her biri ona ittisal ederek sevdiğinin bir parçası hâline geliyor, bilinmeyen güç ‘senin yazgın bu’ diye fısıldıyor kulağına.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İki kalp birbirini sözleriyle tanır fakat sükûtuyla aşina olur birbirine; sevgiyle büyür ve gelişir.
"Düşünürüm ki; tek bir insana bu yeryüzü verilse o kişi bir ikincisinin daha hayalini kurar. Ancak varsıllık, zenginlik bir yere kadar, insan huzur arıyor."
Mühim bir yere yetişircesine koşturarak ruhunun ardında kalmasına razı olmaktansa, ruhuyla beraber yürüyerek, görerek, hissederek ve dahi yaşayarak gitmek istiyordu.
İnsan, diyordu kendi kendine, "günün sonunda bir ömür yanında taşıyabileceği güzellikler istiyor."