Başkalarının talepleri bitmez, yalnızca çoğalır. Hep daha karmaşık, daha zordur. Bu da, daha çok hayat, hayatın hep daha fazlası demenin bir başka yolu.
Hayat, nihayetinde, içine hapsolduğu ağdan kurtulmuş falan değil. Hapsolduğu ağdan kurtulup özgürleşen hayat diye bir şey yok: Hayatın kendisi o ağ, insanları yerli yerinde tutuyor, olayları anlamlı hale getiriyor.
Arkadaşlığın samimiyetten doğan sessizliği. Hayatın korkunç şoklarıyla yan yana yüzleşmeye devam edecek, gerektiğinde birbirlerine sözsüz kavrayışın o eski ve rahat battaniyesini sunacaklar.