Maksim gorki
@Tayba
Yarının endişesini yaşamayan bir ölü
Öğretmen
Lisans
2 okur puanı
Mayıs 2026 tarihinde katıldı
Anlat Roza, yağmurun sessizce yağışını,
Yağarken sana hiç değmeyişini anlat.
Yağmur bile anladı, Roza; eritecek güzelliktesin.
Hangi varlık ister ki, eritecekken eriyen olmayı?
Yağmur bile anladı güzelliğini, Roza.
Bir ben anlatamadım sana,
Bende bıraktığın güzelliği, Roza.
"Yıldızlara ulaşacak bir elim yok
Sana varmak için verdiğim mücadelenin çok azını
Yıldızlara ulaşmak için verseydim.
Belkide uzayacak bir elim olmazdı ama yıldızlar arasında gezen bir ruhum olurdu.
Artık sen düşün ne bir yıldızsın ne de sana ulaşamayaçagım kadar uzaksın bana.
Ruhumun en derinlerinde sönük bir yıldızsın artık. "
İnsanlar değil fikirler yargılanmalı.
İnsanları öldüren savaşlar değil fikirlerdir.
Fikirler ölmeli ki insanlar öldürülmesin.
Kabullenmeydi insanoğlunun yaratılışı.
Öyle tanrısal falan değil. Sadece derin bir bencillik duygusuydu. Kazdıkca ulaşacagı şey mücevher falanda değil. Kuyuda yanlız başına ağlayan bir çocuk işte. Yanlız ve terkedilmiş. Öyle yusuf da değil. Ne mısıra hükmetmiş nede babasına kavuşmuş. Kuyuda sadece ölüme bekliyecekti. Ağlayarak gelmiş ve aglatarak giden birer hayvan işte. İnsanı değerli kılan neydi o zaman . O da görmediği sevğiyi gösterebilmesiydi. Dokunmadığı kalbi hissedebilmesiydi. "Tybr"
Aslında mülkiyet kavramı olamamalıydı. Bütün bu topraklar paylaşmak için yeterinden fazlasıydı.