Hayatını yaşamaya değer kılan ve günlerini mutlulukla dolduran her şeyin tadını daha iyi çıkarmak için gözlerini kapattı. Kalbinde hâlâ azıcık bir acı vardı. Ama bu iyileşmekte olan bir yaranın sızısından başka bir şey değildi.
Öncelikle eser 5 farklı hikayeden oluşan bir derlemedir. Ve her hikâye farklı konuları ele alırken, fazla da uzun değildir. Açıkçası eserin ilk hikayesi bir zulüm gibi gelirken, ikinci hikâye biraz daha cezbetti. Fakat sonrası... Sonrasının sadece kitap kısa olmasın diye yazıldığını düşünüyorum. Çünkü ne bir tema ne de ele alınır bir konu vardı. Yazımda ise belli kelimeler tekrarlanırken anlatımlar her hikâyede farklı bakış açısıyla yapılıyordu. Okunur mu derseniz, zaman varsa okunur. Fakat diğer eserleri ile hiç kıyaslanamaz.
Bir yazar olarak, ben olsam hikayeleri bir bütün haline getirirdim ve emin olun o zaman diğer eserlerinin bile kat ve kat önüne geçerdi. Zira hikayelerin konuları birbirine yakın ve bütün olabilecek kapasitede.
Çocuğun gözyaşları seni aldatmasın. Onlar hep içinde baskı altında tutuluyordu şimdi ise istediği gibi ağlayabiliyor; saklayacak bir şeyi yok. Gözyaşları yalnızca hapsedilmiş durumdayken korkunç acı verir...