Taylan Taylan
@Taylantyln
Doğdum>>büyüyorum-geziyorum/okuyorum>>ölüyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Var mı kitap önerisi olan?
Taylan Taylan
Körlük-Serenad-Efsun-Gülün Adı-otomatik portakal-Kırmızı Pazartesi …
“Annelerin annesi...”1000Kitap
Minik ellerini öpüp kokladı okulun kapısında, telaşlı çocukların sırt çantalarından sırtına yediği darbeyi hissetmedi bile. “Allah zihin açıklığı versin,” dedi gülerek. Sel gibi akan çocuk kalabalığına karışmadan evladı. Şimdi avucunun içindeki minik eli biraz daha sıktı. “Hadi koştur Erhan'ım koştur, geç kaldık...” Beş yaşındaki Erhan'la adımlarını hızlandırdılar. Bir apartman kapısında soluklarını düzelttiler önce, sonra kapıdaki zillerden birine bastı. “Kim o?” dedi uykulu bir ses, “Benim abla kim olacak, geç kaldım alıver Erhan'ı...” Karşıdan bir ses, “Tamam, iniyorum” dedi. Küçük Erhan'ı eşikteki iki basamağa oturttu, “Sakın kımıldama buradan, teyzen gelip alacak seni.” Erhan, anlamış gibi kafasıyla onayladı annesinin tembihini. Kadın, okula yolcu ettiği çocuğuna yaptığı gibi Erhan'ı da öptü. “Teyzeni üzme ha,” dedi. “Geç kaldım. Akşam alacağım seni.” Kadın arkasındaki resimde gittikçe küçülen Erhan'a bir kez daha baktı ve adımlarını hızlandırdı. Ara sokaktan çıkıp caddeye geldiğinde önüne çıkan minibüse el etti, ağzına kadar dolu minibüsü durdurdu. Şoför, sokaktaki yolcuyu nereye sığdıracağını düşünmeden durmuştu, yolcular kapıda beliren kadını aralarına almak için minik adımlarla minibüsün içinde bir kişilik yer açtı. Kadın bindi, otomatik kapının sırtını eze eze kapanması sorun değildi, zira işe geç kalmıştı. “Neredesin Safiye ya! Bak bir sürü işim var. Bugün özellikle erken gel dedim.” Safiye ezilip büzüldü, ev sahibesinin özenle yerleştirdiği dev duvar saatine baktı. Sadece beş dakika geç kalmıştı, ses etmedi. “Yol hâli,” diyebildi belli belirsiz. Ev sahibi, devasa salonun ortasında oradan oraya anlamsızca gezerken talimatlarını yağdırmaya başlamıştı bile: “Çocuklar okuldan gelince yemek yesin, birer dilim pasta verirsin. Küçük oğlan biraz bahçede takılsın,
allağma kavuşçam inşallah isimli okura yanıt verildi
Taylan Taylan
Olanlar değerini bilsin ve şimdi kalkıp ellerini öpüp sarılsınlar sadece:.!!!
Kudüs islamındır!1000Kitap
"Eğer zalim ısrarla zulme devam ediyorsa bil ki sonu yakındır. Eğer mazlum da ısrarla direniyorsa bil ki zafer yakındır."🌿
Hz. Ali (r.a.)
#Kudüs
#Mescid-i Aksa
Taylan Taylan
amin 🙏
“Annelerin annesi...”1000Kitap
Minik ellerini öpüp kokladı okulun kapısında, telaşlı çocukların sırt çantalarından sırtına yediği darbeyi hissetmedi bile. “Allah zihin açıklığı versin,” dedi gülerek. Sel gibi akan çocuk kalabalığına karışmadan evladı. Şimdi avucunun içindeki minik eli biraz daha sıktı. “Hadi koştur Erhan'ım koştur, geç kaldık...” Beş yaşındaki Erhan'la adımlarını hızlandırdılar. Bir apartman kapısında soluklarını düzelttiler önce, sonra kapıdaki zillerden birine bastı. “Kim o?” dedi uykulu bir ses, “Benim abla kim olacak, geç kaldım alıver Erhan'ı...” Karşıdan bir ses, “Tamam, iniyorum” dedi. Küçük Erhan'ı eşikteki iki basamağa oturttu, “Sakın kımıldama buradan, teyzen gelip alacak seni.” Erhan, anlamış gibi kafasıyla onayladı annesinin tembihini. Kadın, okula yolcu ettiği çocuğuna yaptığı gibi Erhan'ı da öptü. “Teyzeni üzme ha,” dedi. “Geç kaldım. Akşam alacağım seni.” Kadın arkasındaki resimde gittikçe küçülen Erhan'a bir kez daha baktı ve adımlarını hızlandırdı. Ara sokaktan çıkıp caddeye geldiğinde önüne çıkan minibüse el etti, ağzına kadar dolu minibüsü durdurdu. Şoför, sokaktaki yolcuyu nereye sığdıracağını düşünmeden durmuştu, yolcular kapıda beliren kadını aralarına almak için minik adımlarla minibüsün içinde bir kişilik yer açtı. Kadın bindi, otomatik kapının sırtını eze eze kapanması sorun değildi, zira işe geç kalmıştı. “Neredesin Safiye ya! Bak bir sürü işim var. Bugün özellikle erken gel dedim.” Safiye ezilip büzüldü, ev sahibesinin özenle yerleştirdiği dev duvar saatine baktı. Sadece beş dakika geç kalmıştı, ses etmedi. “Yol hâli,” diyebildi belli belirsiz. Ev sahibi, devasa salonun ortasında oradan oraya anlamsızca gezerken talimatlarını yağdırmaya başlamıştı bile: “Çocuklar okuldan gelince yemek yesin, birer dilim pasta verirsin. Küçük oğlan biraz bahçede takılsın,
Taylan Taylan isimli okura yanıt verildi
Taylan Taylan
amin cümlemize.