Tuba
@Tbau
Sırrım gizli kaldığı sürece bir tek ben mutsuzdum, o öğrenirse ikimiz birden mutsuz olurduk, bu nedenle hiçbir şey söylememek ona yapabileceğim en büyük iyilikti.
Demek istediğim, düşünmeye başladım ki bence düşünmek, cehennemden cennete atılan adımdır.
Düşüncelerim şimdi zihnimde öylesine yüktü ki bana uyku durak vermez olmuştu.
Bir kez karanlığa adım attığında kalbin gün ışığını hissedemeyecek kadar kararabiliyor.
Gördüğüm herhangi bir görüntü, duyduğum herhangi bir ses, olumsuz ne varsa hemen sahiplenip kendi acımmış gibi, kendi sıkıntımmış gibi acı çekmeye müsait, hassas, narin bir bünyeye sahiptim! İnsan olmak bunu gerektirir, evet, ama bende fazla.