Resmin,kırmızılı kadın,yahut ihtilal,yahut ümit,yahut Piraye ismini verdiğim yağlı boya resmin,kırmızı renklerin bütün tonlarıyla karşımda duruyor. Ondan da ayrılacağım diye müthiş üzülüyorum. Mamafi bir tane de,çok daha büyüğünü,kendim için yapacağım. Seni yaratmak ne güzel şey.
Sevgilim. Kalbimiz ümidinden ve emniyetinden bir zerre kaybetmeyecek,fakat yüzümüz daha bir zaman asık ve kaşlarımız çatılı kalacaktır. Sen yalnız bu yaşadığımız müthiş günleri azami emniyetle,kedersiz değil elbette kederle,fakat ümitle geçirmeye çalış.
Tanrım,şimdi beni bağışlamakla uğraşma. Daha önemli şeyler var. Onlar için cennet sağlayabilirsin. Cennet için sana ihtiyacımız var. Cehennemi kendi başımıza da yapabiliyoruz.