Tuğçe bayar

Bu acı ölüm değildi, sersemlemiş bilincinde bocalayarak dolaşan düşünceydi. Ölüm acı vermezdi. Hayattı, hayatın sancısıydı bu feci, bu insanı boğan his.
Reklam
Hayata dair eski ve aşina şeylerde hiç bir hoşluk göremez olmuştu.
Kendini akıntıya bırakıp sürüklenmek, en azından hareket etmek, hayatta kalmak demekti ki içini acıtan şey de buydu; yaşamak.
Açlık çeken aşıklar ona her zaman romantik gelmişti, ama o aşıkların nasıl yaşandığına dair en ufak bir fikri yoktu.
Benim de onun da içimizde bir şey var, bugüne kadar orada olduğunu bilmezdim, ama orada duruyor ve onu sevmeme neden oluyor.
Reklam