Müzik olmadan belki acısı dinebilirdi ama boşluğun anlamsızlığı her acıdan daha fazla yakardı ruhunu. Ne müzikle ne de müziksiz huzur vardı ona, huzursuzluğu yaratıcılığını besliyor, üretmesini sağlıyor ama aynı zamanda onu yaratırken eritiyordu. Kendi ateşinde yanıyordu deniz. Etrafındaki yapmacık toplumun sahteliği bu ateşi daha da körüklüyordu.