Bırakamam. Beni ayakta tutan tek şey o kitap. Kitap kendimi düşünmemi, kendi hayatımın karanlığına düşmemi önlüyor. Yazmayı bıraksam boşlukta kalırım, bir gün bile yaşayamam sanıyorum.
Sorun sadece nesnelerin yok olması değil, nesneler yok olunca onların anıları da yok oluyor. Beyinde karanlık bölgeler oluşuyor, ortadan kaybolan şeyleri hatırlamak için sürekli bir çaba göstermezsen o şeylerin anısı da çabucak silinip gidiyor ve bir daha asla akla gelmiyor.