Sen yürürken bir intihar duygusu
Kaplardı bütün güzergâhları.
Gece maviye olan özlemini yitirirdi,
Bütün renkler siyaha boyanır;
Gece sığınacak tek bir renk bulamayıp
Siyahla yetinirdi.
Sen yürürken bir intihar duygusu
Kaplardı bütün güzergâhları.
Rüzgârlar nereye eseceğini bilmeden
Dağıtırdı bütün umut dolu gülüşleri.
Sen yürürken bir intihar duygusu
Kaplardı bütün güzergâhları.
Ben kimsesiz bir çocuğun yetim kalmış
Hüznünü yaşardım her adımda...