Bir kitap okumuştum kitabın ismini bile hatırlamıyorum ama içindeki şu cümleler bazen aklıma olmadık zamanlarda geliyor "zaman acımasızdı ve ben durmadan yaşlanıyorum"
"Öyle ya, nice insan cehennemi kendi dışında algılıyor.
Bir cehenneme dönüştürülen hayatın oluşumunda kimse kendi katkısını anmıyor.
Aslında biziz, evet, cehennem insanın ta kendisi."