Mehmet Aksoy
@Temem
Büyük filozof Erasmus, "Gerçek bilgi okuldan değil, kitaptan edinilir," diyordu.
Hayalleriniz, onları unutmazsanız mutlaka bir gün gerçekleşir.
Amasya'da kardeşim Ferhat doğduğu zaman, kesilen göbeğini Beyazıt Camii'ne götürmem için bana vermişlerdi, ben de götürüp caminin duvarındaki bir oyuğa yerleştirmiştim. Gerçi Ferhat imam değil, müzisyen oldu, bu da başka bir hikâye.
Yaşam ilginç rastlantılarla dolu.
Sineklerin Tanrısı, öykünün başlıca dört çocuğundan ikisinin, yani Ralph ile Domuzcuk'un tanışmalarıyla başlar. On iki yaşlarında olan Ralph, iyi huylu, zeki, güzel bir çocuktur.
Deniz Kuvvetleri'nde binbaşı olan babası gelip onları kurtarıncaya kadar bu ıssız adada, yetişkinlerin baskısından uzak, çok hoş vakit geçireceklerine inandığından sevinç içindedir.
Domuzcuk, Ralph'ın akıl hocası olur; tek başına bir beyin takımı işini görür. Gene Domuzcuk'un önerisiyle, dağın tepesinde bir ateş yakılması kararlaştırılır. Hiçbir zaman sönmemesi gereken bu ateş, çocukların kurtuluş umudunun bir simgesi, bu ıssız adayla dünya arasında tek haberleşme aracıdır.
Her insanda olduğu gibi, öteki çocuklarda da hem iyilik bulunur, hem kötülük. Ralph ile Domuzcuk'un kötü yanları, Jack'ın da iyi yanları vardır. Şu farkla ki, Ralph ve Domuzcuk'ta iyilik ağır basar, Jack'ta ise kötülük. Gerçi çocukların çoğu Jack'tan yana çıkar ama bunun gerçek nedeni yaratılıştan kötü oluşları değil, sadece güçsüz olmalarıdır. Çocuklar Ralph'ın yanında kalıp, barınakların yapımında uğraşmak ya da Domuzcuk'un akıllı sözlerini dinlemek gibi can sıkıcı işlere katlanamazlar. Yüzlerini boyayıp eğlenebilmek için, ava gidip domuz etiyle karınlarını doyurabilmek için, büyüklerden öğrendikleri savaş oyunlarına heveslendikleri için ve her şeyden fazla canavardan korktukları, onları koruyacak birini aradıkları için Jack'a boyun eğerler, kabileye katılırlar. Katılmalarıyla işler de eskisi gibi olmayacak Ralph en son tek başına kalıyor çok fazla spoiler verdim;)) kitapla baş başa bırakıyorum keyifli okumalar dilerimm
