Hatice Kübra
@Teokur_
“Satırlarda hakikati arayan bir yolcu.”
198 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Reklam
9/10
2025 9. kitabı
Hayat bazen hiç beklemediğimiz anda, sessizce bir mucize gönderir. Kiraz Tepesindeki Mucize, tam da böyle bir umudu, kırılgan bir ruhun yavaş yavaş iyileşmesini anlatıyor.
Geçmişinden kaçan bir kadın… Sessiz bir kasaba… Kiraz ağaçlarıyla çevrili bir tepe… Ve orada karşılaştığı, hayatına dokunan bambaşka insanlar. Başta sadece bir kaçış gibi görünen bu yolculuk, zamanla bir iyileşmeye, yeniden doğuşa dönüşüyor. Kitaptaki her sayfa, kalpten kalbe uzanan bir şifa gibi.
Hikâyede özellikle yaşlı bir kadın karakterin anlattığı hayat dersleri, okuyucunun yüreğine dokunuyor. Acıların da iyileşebileceğini, geçmişin insanı tanımlamak zorunda olmadığını gösteriyor.
Yazarın dili sade ama etkileyici; sanki satır aralarında siz de o tepenin rüzgârını hissediyor, kiraz çiçeklerinin kokusunu duyuyorsunuz.
"Mucizeler bazen sessiz olur. Belki de sadece bir tebessümde, bir sessizlikte ya da bir kiraz çiçeğinin düşüşündedir."
Eğer içten, umut dolu, sakin ama etkileyici bir roman arıyorsanız, bu kitap sizi yavaşça saracak. Bazı kitaplar bitmez, kalbinizin bir köşesinde yaşamaya devam eder. Kiraz Tepesindeki Mucize de işte onlardan biri…
10/10
2025 8. kitabı
Sun-mi Hwang’ın kaleminden çıkan Uçabileceğini Hayal Eden Tavuk, küçük bir tavuğun büyük hayalini anlatıyor. Kümesin sınırlarından çıkıp özgürlüğe, anneliğe ve kendini bulmaya uzanan bu yolculuk, aslında hepimizin hikâyesi.
Hayatının sadece yumurtlamakla sınırlı kalmasını istemeyen bu cesur tavuk, ne olursa olsun kendi yolunu çizmeye karar veriyor. Herkesin "olmaz" dediği yerde, o hayal kurmaya devam ediyor. Çünkü bazen en imkânsız görünen hayal, en derin gerçeğimiz olabilir.
Bu kitap; azmi, sevgiyi ve hayalleri kalbinizin tam orta yerine dokunan sade bir dille anlatıyor. Hem çocuklara hem yetişkinlere umutla sarılmayı öğretiyor.
Uçmayı bilmeyen bir tavuğun, nasıl hepimize kanat verdiğini görmek istersen, bu kitabı mutlaka oku.
9/10
2025 7. kitabı
Fareler ve İnsanlar bana insan olmanın en kırılgan, en gerçek hallerini gösterdi. George’un dediği gibi, “Bizim bir yerimiz olacak, kimse bize karışmayacak.” Bu hayal öyle dokunaklı ki, herkesin içinde saklı küçük bir umut ışığını yakalıyor. George ve Lennie’nin dostluğu, zorluklara rağmen birbirine olan bağlılıkları, insanın yalnızlığını ve aynı zamanda dayanışma ihtiyacını çok güzel anlatıyor.
Steinbeck’in yalın diliyle, “İnsanlar yalnızdır, ama bazen birlikte olunca o yalnızlık biraz hafifler.” sözleri okurken içimi ısıttı. Lennie’nin masumiyeti ve George’un ona duyduğu sorumluluk, insanın hem güçlü hem savunmasız yanlarını gözler önüne seriyor. Onların hikayesi, “Bir gün kendi tarlamız olacak.” hayaline tutunmanın ne kadar değerli ama bir o kadar da kırılgan olduğunu hatırlattı bana.
Bu kitap sadece bir dostluk hikayesi değil; hayallerimize ve birbirimize tutunmanın önemini anlatan, insanın iç dünyasına dokunan bir eser. Okuduktan sonra uzun süre aklımdan çıkmayacak, içimi hem ısıtan hem de düşündüren bir yolculuktu.
