Öznur Gündüz

Artık eski fotoğraflardan utanmıyorum; o boş bakışlarım ve yüzümdeki o acı ifade: Onlar benim savaş yaralarım. Orada olduğumu, yaşadığımı kanıtlıyorlar. Evet acı çektim, ama bu beni öldürmedi, hayatta kaldım, ayağa kalktım ve yoluma devam ettim. Hem de her seferinde.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Yaşarken, olayların nedenine o kadar takılırız ki, onlara nasıl bir tepki vermemiz gerektiği hususunda dikkatimiz dağılır..."
Kalp, hakiki gözdür ve bedenin efendisidir. Kalbin amacı, anlaşılamayacak kadar yücedir. Kalbin sarayı, korumasız bırakılamayacak kadar değerlidir. Onu koruyun. Onu çok iyi koruyun... Zira yaratılmış her şey yaratılış amacını gerçekleştirmeye özlem duyar.
İlâhî yaratılış gereğidir, düştüğümüzde kalkmanın en iyi yolu, bir başkasının da kalkmasına yardımcı olmaktır.
Yazımaratonu10
"Darağacında üç fidan" gördüm. "Tan kızıllığı" sürülmüştü yüzlerine. Biraz kızıl biraz gonca belirmişti suretlerinde. Bir "put adamın"ın eseriydi bunlar.. Bu hikayede "konuşmanın imkansızlığı üzerine bir diyalog" vardı. Sanki "bülbülü öldürmek"le bitecekti her şey. Halbuki son bir "kardeş kurşunu"yla olurdu...