Sabahattin Ali'nin okuduğum ilk kitabı. Öncelikle dili inanılmaz akıcı ve hiç bitsin istemediğim kitaplardan biri oldu.Olay örgüsü birbiriyle bağlantılı ve asla kopukluk hissetmedim. Kitapla alakalı yine en güzel detaylardan birisi de bazen çaresizliğin insana neler yaptırabileceğini, gücümüzün yetmediği konularda yaşadığımız buhranı, iç sorgulamayı, mutsuzluğu ve etrafımızdaki insanların iki yüzlülüğünü çok çarpıcı bir şekilde ele almış olması.