Talha Bora
@Thalha
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Öylesine..
---
Bir çocuk vardı içinde…
Gözleri birini görürken ışıldayan,
adını anmadan bile seven.
Güldüğünde kalbinin derinlerinden gelen bir sızıyla
mutlu olmayı öğrenmeye çalışan bir çocuk.
Ama her hevesinde bir "belki" vardı.
Her adımında bir "ya olmazsa"
ve her duygunun ucunda
tamamlanamayan bir cümle.
Kelimeler hep boğazında düğümlü kaldı,
çünkü içinden bir ses
"dur, sus, bekle" dedi hep.
Ve o bekledi.
Sessizce sevdi.
Kendine bile itiraf edemedi bazen.
Zaman geçti.
Ama o çocuk, büyümedi.
Sadece biraz daha içine kapandı.
Biraz daha sustu.
Ve bir gün…
Kendi kendine dedi ki:
“Artık sadece seveceğim.”
Çünkü bazen sevmek, söylemekten daha gerçekti.
İnsanın içi bir kez burulunca…
Bir yara açıldığında,