"Başkalarının karşısında kahkaha atma. Önlerinde gülümseme bile.”
“Nedenmiş o?”
“Gülümsemelerin ve kahkahaların bana ait. Başkalarının bana ait olana bakmasından hoşlanmıyorum."
“Bu ne içindi?” Omuz silktim. “Belki bir sarılmaya ihtiyacın vardır diye düşündüm.”
Yavaşça başını salladı. “Sen bana sarılana kadar... İhtiyacım olduğunu fark etmemiştim.”