Reklam
Yalnızlığın YankısıŞiir
Bir sandal geçer sessiz gölün içinden,
Ne rüzgâr var ne dua, ne ses ne yel.
Kendi adımı unuturum geceden,
Bir yankı döner, yüzüme çarpar el.
Aynalarda ben değil, boşluk kalır,
Bir kalp atar — kim duyar, kim anlar?
Yalnızlık susmaz; sadece alışır.
O yanık hiç geçmeyecek. 102 yıldır ağlıyorsunuz. Cumhuriyet imkânlarından faydalan, Atatürk'e söv. İki yüzlülük had safhada