Anıl ERMAN
@TheSilentOne
20 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Karakter gelişimi demokratik toplumların temeli ise, duygusal okuryazarlığın bu temeli güçlendiren bazı yanlarını düşünelim. Karakterin sarsılmaz temel taşı, kendini terbiye etme yeteneğidir; felsefeciler, Aristo'dan bu yana erdemli yaşamın özdenetime dayandığını gözlemlemişlerdir. Karakterin bununla ilgili bir diğer temel taşı ise ister ev ödevini yapmak, bir işi bitirmek ya da sabahları zamanında kalkmak olsun, her koşulda kendi kendini motive etmektedir. Görmüş olduğumuz gibi, doyumu erteleyebilme ve dürtüleri kontrol edip yönlendirebilme, eskiden irade diye adlandırılan temel bir duygusal beceridir. Thomas Lickona, karakter eğitimi hakkında yazarken, "Başkalarına karşı doğru olanı yapmak için, kendi kendimizi - arzularımızı ve tutkularımızı - kontrol edebilmeliyiz." diyor. Duyguyu aklın denetiminde tutabilmek, irade gerektirir.
Duygusal zekanın temsil ettiği beceriler kümesi için söylenen eski moda bir sözcük var: Karakter. George Washington Üniversitesi'nden sosyal kuramcı Amitai Etzio'nin deyişiyle, "ahlaki davranış için psikolojik kas gerekir." Felsefesi John Dewey de, dersler çocuklara sadece soyut olarak değil, gerçek olaylarla birlikte öğretildiğinde, ahlak eğitiminin en büyük yararı sağladığını görmüştür; bu da duygusal okuryazarlık modelidir.
duygusal dersleri öğrenmelerini şansa bırakarak, çocuklarımızın sağlıklı bir duygusal repertuar oluşturmasında beynin yavaş gelişiminin açtığı fırsat penceresini de kapatmış oluyoruz.