Anıl ERMAN
@TheSilentOne
20 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
kız çocuklara muamelede daha sık rastlandığı şekilde, bir kişi ailesi tarafından, başkalarından daha az olumlu beklentilere sahip olacak şekilde ve özgürlüğüne, davranışlarına, diline kısıtlamalar getirilerek büyütülmüşse, ona özgün olayları hatırlatan konular, duyusal tetikleyiciler karşısında öfkesinin de şiddetli olacağına değiniyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
nefretin bizi hasta ettiği doğru değildir. bastırılan, bağlarından koparılan duygular bizi hasta edebilir ancak ifade edebildiğimiz bilinçli duygular bizi hasta etmez.
... anne-baba onu affedemeyen evladı karşısında şimdi bacak bacak üstüne atmış, kendisine hürmet gösterilmesini beklerken, kendisi evladının halini, çektiği acıyı, ne yapmış olabileceğini anlamak için kılını kıpırdatmazken ama evladından ona yaptığı her şeyi bağışlamasını ahlaki bir zorunluluk olarak beklerken, yani kendisi aslında hep "bekleyen" pozisyondayken, evladının şimdi onu affetmesi gerektiğini neden sorgulamıyoruz?
çocukluk neredeyse hepimiz için bir benlik travmasıdır. çünkü çocuk bir yetişkin tarafından mağdur edildiğinde diğer tüm yetişkinin arkasında durur ve çocuğu acısıyla yapayalnız, bu acıyı yaşama ve ifade etme imkanından da mahrum bırakırlar.
evlatların anne-babaya öfkesi, aslında iyileşme sancısıdır.