Eğer neyin sevilebilir olduğunu bilseydim, o zaman birini baştan çıkarma konusunda suçlu olup olmadığımı kesinlikle bilirdim, ama bunu bilmediğim için, kesinlikle bildiğim tek şey bunu yapmış olmayı istediğimin farkında olmadığımdır.
Reklam
Güzelliği görecek göze sahip olmadığım düşünülmesin, ozanların şarkılarını okuduğumda kalbimin çarpmadığı düşünülmesin, aşkın bu güzel temsiline teslim olduğumda ruhumun hüzünle dol- madığı düşünülmesin, ama kendi düşünceme sadakatsiz olmayı reddediyorum ve ayrıca faydası ne olurdu ki sanki, çünkü benim için düşüncemi korumadığım yerde mutluluk yoktur, ben hasretle düşünmenin özlemini çekiyorum, öyle ki bir eşe tutunmak adına bundan vazgeçmem, çünkü bu benim ebedi doğam ve bunun için de babadan ve anneden ve dahası bir eşten daha değerli.
Ne yaptığımı kendime açıklayamazsam, o zaman o şeyi yapmam; kimin gücüne teslim olduğumu bilmiyorsam, o zaman hiç teslim olmam. Ve eğer aşk en uç çelişkileri birleştiren bir çeşit gizemli yasaysa, içinde birden akıl karışıklığının orta- ya çıkmayacağını kim bana garanti edebilir?
Başka bir deyişle, eğer aşk gülünçse, saçmaysa, benim bir prenses mi yoksa hizmetçi bir kız mı bulacağım o kadar gülünçtür, yok eğer gülünç değilse, o zaman hizmetçi bir kızı sevmek de gülünç değildir, çünkü sevilebilecek olan sonuçta anlatılamayandır da.
Aksine, erotik aşklarının çok iyi nedenleri olduğunu ve bunun için de başka aşıklara gülebileceklerini düşünen ahmakları küçümsüyorum, çünkü aşk açıklanamaz ve bir aşık en az başka bir aşık kadar gülünçtür.
Reklam