Yüce Nur
@ThebiglightA
Gerçek olan tek şey hiçlik, bir de bu hiçlik üstüne bir yığın kaypakça sözdü.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir orman gibiydi, meşe korusunun çatlayan binlerce tomurcukla uğuldayan,birbirine geçmiş karanlık dalları gibiydi. Aynı zamanda,gövdesinin birbirine geçmiş karanlık dolambaçlarında cinsel isteğin kuşları uyumaktaydı.
Bazı zamanlar, bazı cümleleri çok kıskanırım..
Içindeki tutkunun uğuldayışını duyuyordu,koca bir çanın,çaldıktan sonra bir süre uğuldayışı gibi.
Kadının suçu değildi bu,sevginin,cinselliğin suçu da değildi.Bütün suç şu ötedeki uğursuz elektrik ışıklarında,motorların kötülük dolu homurtusundaydı.Bütün suç,şu ötede ışıklarla kıvılcımlanan,kızgın maden kusan,taşıtlarla uğuldayan,makinalaşmış açgözlülük,açgözlüleşmiş makinalaşma dünyasındaydı;bütün kötülük ordaydı,kendine ayak uyduramayanları yok etmeye hazır bir kötülük.
Gerçekte,yaşamımıza yön veren şey,duygudaşlığımızın coşmasıyla yatışmasıdır.Gerektiği gibi ele alınırsa,romanın önemi de burdadır.Roman,duygudaşlık bilincimizi aydınlatabilir,yeni yerlere yöneltebilir,ölü olan şeylerden de uzaklaştırır.Dolayısıyla gerektiği gibi anlaşılırsa,roman,yaşamın en gizli yerlerini bile gözönüne serebilir:Çünkü duygusal bilincin dalgaları her şeyden önce,yaşamın gizli kesimlerinde,kabarıp çekilmek,aranıp yenilenmek zorundadırlar.