Büyürken hep bir hayalimiz olur. Bu büyümek illa 18 iken 30 olmak değildir.Bazen de 45 iken 50 olmak da olabilir.Bazı hayaller kurarız.Bu hayallere öyle bir inanırız ki gerçekleşmemesini düşünemeyiz.öyle çok inanırız işte.Gerçekleşmediği zaman bizden bazı duyguları alır götürür.Kimisi inancını kaybeder, kimisi umudu ,kimisi de tekrardan hayal kurmayı…
İçimizde bir boşluk oluşur, ilk başta anlayamayız o boşluğun sebebini,bu boşluğun sebebi gerçekleşmeyen bir hayalin bizden alıp götürdüğü duygu olurmuş.O hayale ne anlam yükleyip ne kadar kendimizi adadığımızla ilgiliymiş aslında.Kaybolmuş hissederiz.Bu durumu farkeden insan bazen tekrardan hayal kurmayı öğrenir,çabalar.Anlayamayan ,farkında olmayan insan ise içinde ki boşluğu arar durur.Yine büyür ama bu sefer farkında olmayarak.