Dünya üzerinde en trajik hadiselere dikkatle baktığın zaman, hepsinin gerisinde hazin bir yalnızlık hikâyesi görürsün. Çünkü omzunu yaslayacağın biri var olduğu müddetçe hiçbir ıstırap daim olmaz. Ağlamak ile ağlaşmak arasında ne büyük fark vardır, bilir misin?Yalnız ağlayan insanlardan daha dokunaklı ne olabilir ki? Haraplık ağlamak değil, gözyaşlarının birinin omzuna değil, kendi sineni ıslatmasıdır. Birine bulaşan gözyaşları busedir, kuçaklaşmadır.
Ömrümüzün tamamına yakın bir kısmını uyku sersemliğiyle yaşarız.Her insanın ömründe küçük ayılış anları vardır ki onlar birer yara izidir. Onlar, bu cihandan geçtiğimize dair birer işarettir.Daha yaşarken hatıralaşan anlardır bunlar.