Gamze Şahin
@Theloversofbooks
Yüreği olan bir kitaptır.
Küçük Ağaç'ın Eğitimi adlı kitap 5 yaşındaki bir çocuğun anne ve babasının ölümünden sonra büyükbaba ve büyükannesinin yanında dağlarda büyümesiyle başlar. Yazar bu kitabında kendi çocukluk anılarından bahsetmiştir ve bu kitabı Çerokilere (Kızılderili bir kabilenin ismi) adamıştır.
Büyükbabası ve büyükannesi çoçuğa Küçük Ağaç adıyla seslendiler.
Küçük Ağaç ,Büyükbabasından Çeroki kültürüne dair birçok şey öğrendi. Çeroki kültürünün evrendeki her şeyin ruhu olduğuna, Her şeyin kutsal olduğunu ve bir amacı bulunduğunu ,bu nedenle de bunlara zarar verilmemesi gerektiğini öğretti. Yaşamın bütünselliği içinde kabul edildiği bir kültür bu. Tüm canlılara saygılı ve kendi varlığının evrenin bir parçası olduğunun bilincinde olan bir kültür. Büyükbaba bir şeyi anlatacağı zamanı iyi bilir: onun yaşayarak öğrenmesine yardımcı olur. Emir vermez. Ama öğrendiği zaman unutamayacağı bir biçimde öğretir. Büyükbaba kesin bilmediği konularda kendisine öyle geldiğini, mümkün olduğunu söyleyerek karşılık verir.(Buket Öktülmüş / Varlık)
Büyükanne ise ona şarkı söyle, büyükbaba ile Küçük Ağaca kitaplar okur. Küçük Ağacı okula yollamadan okumayı ve kelimeleri öğretir, tarih okur ,kavramları öğretir, müzakereleri yaparlar, politikacıları ve şehirli insanları değerlendirirler. Şifalı bitkilerle ilaçlar yapar. Yemek pişirir. Küçük Ağacı dizinde uyutur.(Osman Özkul / Matbua)
Kitabı okurken bir çocuk ağzıyla yazıldığının bilincinde olunarak okunulmalıdır.
Küçük Ağaç büyürken büyükanne ve büyükbabasından öğrendikleriyle insan, hayvan ve doğa, ilişkileriyle kurduğu iletişimini okurken hüzünlenebilir, mutlu olabilir ve Küçük Ağaç'tan bir çok farkındalık öğrenebilirsiniz. Büyükbabadan ise tabiatı, viski yapımını ve Çeroki kültürünü öğrenebilirsiniz.
Reklam
Büyükanne doğru yaptığımı söyledi çünkü iyi bir şeyle karşılaştığın zaman, yapman gereken ilk şey bulabildiğin insanla onu paylaşmaktı; bu şekilde iyilik öyle bir yayılır ki nereye gittiğini bilemezsiniz.
Nağmenin ve insanın ruhuna yolculuk...Edebiyat
Kitabın incelemesine geçmeden önce yazarın emeğine değinmek istiyorum. İsmail Güzelsoy hoca bu kitabı yazarken üç farklı hocadan ' UD' eğitimi almış. Günde en az 2 saat bazı günlerde 12 - 13 saatte kadar ud çalmış. Ud atölyelerinde ud yapımını deneyimlemiş. Dil konusunda da 1 yıl Farsça eğitimi almış. Dil hocalarıyla birlikte fikir beyanında bulunmuş...
Bu kadar emeği ,her detayına verilen özeni yazıya dökmek müthiş.
Diğer kitaplarını okumadım ama bu kitabı İsmail Hocanın ustalık eseri olabilir.
Romanın kahramanları Nubar, Neva, Tahir, Perva, İsot, Feride ve müzik aleti olan Ud.
Kitap Tahir'in Musiki ile yolculuğunu anlatıyor. Daha o doğmadan başlayan bir yolculuk. Bu yolculukta büyülü bir Musiki var. Bir bakmışsınız kötü karakter bile bu musikiden etkilenmiş, bir bakmışsınız usta bile bu aşkta derin yara almış, kaybolmuş. Bir bakmışsınız hocanız bir kuş olmuş dinleyeniz ise bir örümcek. Birde bakmışsınız ki bu kitap sizi sürükleyip götürmüş.
Bir müzik aletinin insan ruhundaki büyüsünü anlatıyor. Belki de Ud'un hikayesini.
Kitabı okumaya başlayanlara şunu söyleyebilirim başta bir bütün oluşturmaya çalışmak sizi kitabın etkisinden uzaktırır. Başta okuduğunuz anlamlandıramadığınız hikayeler sonrasında sizi hayran bırakacaktır. Kitabın içerisinde ki alıntıların altını çizmek istemek ise kitabı bir çalışma kitabın haline getirebilir. :)
“Henüz hiçbir şey yoktu ve hiçbir şey yokken fısıltıdan bile ürkek bir saadet vardı. Saadet sese dökülemeyecek kadar kırılgandı ve loş, kirli turuncu bir ışığın altında titriyordu”
Paylarından fazlasını depolayan ve kendilerini besleyen insanlar için de bu böyledir.Elindekini kaptırırlar.Bu konuda savaşlar olur… Uzun konuşmalar yaparak paylarından fazlasını ellerinde tutmaya çalışırlar.Bir bayrağın onlara bunu yapma hakkını verdiğini söylerler…Erkekler,sözde ve bıçaklar yüzünden ölürler ama Gidişat’ın kurallarını değiştiremezler.
Reklam