Gözlerine diktim gözlerimi, bütün gücümle haykırdım:
"Bengisu YILMAZ, sana aşığım! Seni senden bile çok seviyorum! İçimdene kadar özel olduğunu bilemezsin! Ben sana deli gibi aşığım!"
Hafiflemiştim, kuş gibi olmuştum. İçimde büyüyen koca bir sırrın ağırlığından kurtumuştum. Bütün gözler artık Bengisu'ya kaymıştı. Sıra ondaydı.
(KİTABIN SON YAZILARIDIR...)
"Bir sevgilim var benim. İki yıldır peşimde,nereye gitsem yanimda. Bir an olsun yalnız bırakmıyor."
...
"Sevgilimin adı lösemi, bu onun ilk adı.Biraz daha sevimli. Bir de ikinci adı var onun. Biraz çirkin ve sevimsiz, ilk duyduğunuzda ürkütüyor, başka şeyleri çağrıştırıyor, sonrasında alışıyorsunuz; kan kanseri"