Karushifā

Karushifā
@TherapySession
Sessiz bir kaya düşün deniz kıyısında yalnız Dalgalara göğüs gerip soğuktan üşüyor
Demek ki, bu dünyayı hayatının baharında terk etmekte de var bir hayır
Sayfa 217·Kitabı okuyor
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öğrenmek her zaman iyidir ama dünyanın kötülüğüne ilişkin bilgiler biriktikçe, daha dikkatli olmaya, en kötüsüne kendini hazırlamaya başlıyor kişi. Kurnazlık, hayır sevmezlik, öz korumacı ihtiyatlılık; dünyevi öğrenmenin meyveleri bunlar işte. Çok yaşamanın bedeli işte bu son derece çirkin bilmişlik. Neden yaşlılar arasında tek bir doğru dürüst kişi bulamadığımızı açıklıyor bu durum. Olan biteni doğrudan göremeyecek, apaçık hissedemeyecek, tavizsiz hareket edemeyecek kadar çok şey biliyorlar.
Sayfa 217·Kitabı okuyor
Alıntı
Bu dünyada kötülük yaptıkları halde kendi azizliklerinden mutlak bir biçimde emin olan insanlar vardır. Kendilerini suçsuz günahsız olduklarına gerçekten inandırmışlardır. Diyebilirim ki, kendini kandırmanın böylesi bir çeşit alçak gönüllülüktür ancak kendini kandırma ne kadar içten olursa olsun, hakikat başka insanlar açısından sakıncalıysa bir kenara bırakılmalıdır.
Sayfa 197·Kitabı okuyor
Alıntı
Ne var ki hatırlansın ya da hatırlanmasın, gerçekler maalesef gerçekliklerinden pek bir şey kaybetmiyordu.
Sayfa 197·Kitabı okuyor
Alıntı
Her halükârda evrensel bir uyarıcıdır aşk. Olimposlu Zeus’tan toprak solucanlarının ve kımıl kımıl oynaşan kök kurtlarının en alçağına kadar bu dünyadaki her şey, aşk uğruna kendini tüketir durur.
Sayfa 194·Kitabı okuyor
Alıntı