Tutku Petek
@Thisisnoragrey
Orta çağ Avrupa'sında skolastik düşüncelere karşı çıkan bir Hümanist.
"Sevgimi dile getirmem imkânsızdı. İçimde yaşatmaksa imkânsızın da ötesiydi."
Autumn ve Finn ayrılmaz ikiliydiler. Her şeyleri beraber olan iki çocukluk hatta bebeklikten gelme özel bir bağ... Fakat yıllar geçtikçe bir şeyler değişti. Büyüdüler ve bambaşka yönlere savruldular.
Finn okulun popüler çocuğu ve kızımız tuhaf düşüncelerle dolu genç bir kız. Şimdi ise birbirlerini görmezden gelmeye mahkum iki ruhlar. Fakat Finn ile yolları her kesiştiğinde aklında büyüyen o rahatsız edici düşünce yakasını bırakmıyor.
Belki de birlikte olmalıydılar.
Ama bir şey oldu... O ağustos geldi ve her şey sonsuza kadar değişti...
SONU ANKSİYETEMİ TETİKLEDİ!
Allah'ım... sondan başka hiçbir şey düşünemiyorum. ne oluyor be kardeşim ne oluyor diye diye bitti kitap. Ama kısaca sizi bilgilendireyim. Kitabı bir genç kızın gizli defteri gibi okudum. Bir nevi günlük gibi düşünebiliriz. Bu tarz okursanız kadın karakterimizin tuhaf düşünceleri sizi çok rahatsız etmez diye düşünüyorum.
Kitabın 250 sayfası boyunca çoğunlukla Autumn ile Finn'in lisedeki hayatı anlatılıyor ama olay örgüsü gerçekten sonlara doğru başladı benim için. Başlarında sevmediğim bir tarzda başladığı için biraz da sıkılmış olabilirim. Açıkçası normal bir gençlik kitabı okuyacağımı düşünüyordum. Ama son sayfalar... Yemin ederim o son sayfaları kitabı tekrar okumam için yeterli.
Kahır oldum. Sinir oldum ve moralim dehşet bozuldu. Bence Autumn rahatsız edici düşünceleri ve uzaklaşması olmasaydı Finn hâlâ...
Kitabı okumak bir günümü aldı. Şimdi ise durmuş duvara bakarak bu sonu nasıl sindireceğimi düşünüyorum. Herkes için uygun mu? şöyle söyleyim gençlik çağlarında yapılan hataları, melankolik bir karakterin sona doğru gelişimini ve yanlış seçimlerin hayatımızı ne kadar şekillendirdiğini okumak istiyorsanız.
Eğer Benimle
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Benim özgürlüğüm senin göğsünün içinde solsun, hiç önemli değil," dedim içtenlikle. "Ben senin kalbinin mahkûmu da olurum."
Nurşan ve Korhan...
Tüm acılara göğüs germeye karar verdiklerinde bir patlama sonucu sarsılırlar. Çünkü geçmişleri bir urgan gibi boyunlarına ilmek ilmek sarmalanmıştı. Özellikle Korhan İkizalev sonunda Nurşan'dan güzel haber almışken çıkan yangın onu çok etkiler. Zaten kitapta da bunu okuyoruz.
Vedalar zordur derler. Hele ki o vedalar uzun ve yıpratıcı olsa da... Fakat kitabın istediğim gibi bitmesi vedayı bir nebze de olsun kolaylaştırdı. Özellikle karakter gelişimleri çok ama çok güzeldi. Kat ettikleri o yollar, sağlıksız ilişkilerinin boyut atlaması... Aslında Daluyku bir vedadan çok ders kitabıydı. Karakterlerin geçmişlerinden ders çıkararak devam ettikleri o mutlak ve güzel yolculuk...
Yetişkin kısımları var biraz detaylı fakat bunları olaylar alıp götürüyor takılmıyorsunuz bile. Şahsen ben takılmadım bilmiyorum. Kitapta sevdiğim bir diğer nokta ilk dört kitaptan bazı sahnelerin yerleştirilmiş olmasıydı. Çok duygulandım çok güzeldi :)
Ana karakterler dışında yan karakterlerinde duygu ve düşüncelerini okumak... Binnur bu sporu çok güzel yapıyor. Daluyku bambaşkaydı diğer ilk dört kitapta önceliğim hep Daluyku olacak.
Kalemine sağlık Binnur :)
Puan vermedi·416 syf.··
Beğendi
·2024 6. kitabı
·6 saatte okudu
·Okunma: 20 Şubat 2024 15:24
"Jasper Gervais'in ilgisine sahipseniz, ilgisinin tamamına sahip olurdunuz ve bunun nedeni o ilgiyi size vermek istemesiydi. Beni sadece dinlemiyordu. Beni duyuyordu. Beni görüyordu."
Hem yakışıklı hem buz gibi soğuk hem başarılı bir hokey oyuncusu hem de yaralı travmatik bir çocuk Jasper Gervais ve her zaman görünmek istenen, ailenin tek varisi, babasının akıllı kızı, en sevdiği söz dinleyen oyuncağı, en iyi başbalerin Sloane Winthrop'un hikâyesini okuyoruz.
Ben çocukluk aşkı ve arkadaşlıktan aşk temalarını okumayı çok seviyorum. Bu kitapta da sevdiğim pek çok unsur oldu: Uzun araba yolculuğu, birbirlerine karşı olan duygularının derinliği, Jasper'ın çocukluğunun çözülmesi ve Sloane'un ailesine karşı duruşu... Ayrıca “Sürün” deyince bir tur atmak zorunda kaldım.
Birbirlerinin duygularına göre hareket etmelerini izlemek çok güzel ve rahatlatıcıydı ve onların tatlı ve sağlıklı anları, arkadaşça şakalaşmaları ve sanki orada buradaymış gibi dokunuşları nedeniyle kendimi baş döndürücü ve mutlu hissettim. Eğlendim güzeldi ya!
Fikaaat birkaç eksiği vardı. Jasper'in travmatik olayı sonrası ailesinin daha derinine inmesini ve konuşmalarını okumak isterdim. Bir açıklık var Jasper'ın duygularını yoğun hissediyoruz ama konunun bir tık daha derine inebilirdi yazar. Onun dışında Sloane kitapta öyle kraliçe bir hareket yapıyor ki... Fakat sonrasında babasıyla aralarında neler geçti bunu öğrenmek isterdim.
Onun dışında Chestnut Springs erkekleri fazla ateşliydi. Alooohaaaa!
