Timur Demir
@Timur_Demir
Derdi tasası kitaplar olan biri...
𐱅𐰃𐰢𐰆𐰺
Jules Verne | Zacharius Usta·56 syf.·
7/10
2020 24. kitabı
Verne çocukluğumda en sevdiğim yazardı. Tabii ki şimdi de en sevdiğim yazarlardan ama çocukluğumdaki yeri ayrı. Verne'den bir kitap okumayalı 10-15 yıl olmuştu. Onun için Zacharius Usta'yı okumak istedim; okuyunca da eski bir dostla karşılaşmış gibi oldum.
Yazarın yine hayal gücüyle beni kendine hayran bıraktığı bir eserdi. Zaten çocukluğumda da yazarın bu yönünü çok severdim. Onun eserleriyle kah Ay'a yolculuk yapmaya uğraşıyor kah bir yanardağın içinden Dünya'nın merkezine inmeye çalışıyordum. Zacharius Usta da diğer eserleri gibi özgün bir konuya sahip.
Ünlü bir saat ustası olan Zacharius Usta'nın yaptığı saatler bir gün nedensiz bir şekilde aniden durur. Saatlerdeki her şey yerli yerinde olmasına rağmen Zacharius Usta ne yaparsa yapsın sorunu çözemez. Bir süre sonra bu durumun sebebi anlaşılacaktır ve Zacharius Usta sorunu çözmek için her türlü tehlikeyi göze alacaktır.
Gerçek ile mistik bir atmosfer arasında ilerliyor hikaye. Kitabın temasının kibirlilik olduğu söylenebilir rahatlıkla. Kitabın söylemi için de dinden çıkmanın, kibrin ve şirk koşmanın sonucunun felaket olacağı diyebiliriz. Ana karakterimiz de yaptığı bu yanlışların bedelini ödüyor diyebiliriz.
Biçimsel unsurlara gelirsek yazarın dili sadeydi. Gereksiz detaylarla okurunu yormamış yazar.
Sevdiğim kitaplardan oldu. Mutlaka okunmalı dediğim kitaplardan değil ama okunacak nitelikte; okumanızı öneririm.
Reklam
Turgenyev | Klara Miliç·94 syf.·
8/10
2020 23. kitabı
Yazarla Babalar ve Oğullar eseriyle tanışmıştım. Ama Klara Miliç'i, Babalar ve Oğullar'dan daha çok sevdim.
Yazarın yazdığı son eserlerden olan Klara Miliç 1882'te yazılmış olmasına, yazılmasından 138 yıl geçmesine rağmen günümüzde de okuyucusunu etkileyen, içine çeken bir olay örgüsüne sahip. 1883'te bir dergide yayımlanmış. Aslında eserin adı "Ölümden Sonra"ymış ama dergi editörünün önerisiyle Klara Miliç'te karar kılınmış.
Eseri biraz Gogol'ün Palto öyküsüne de benzettim. Gerçekçilik ile mistisizm arasında ince bir çizgide ilerliyor hikaye. Oldukça kısa(84 sayfa) onun için içeriğinden fazla bahsetmek istemiyorum ama yine de kısaca bahsetmek gerekirse; sessiz sakin, asosyal bir genç olan Aratov, tek yakın arkadaşı Kupfer'in ısrarıyla daha önce gitmediği bir yere misafir olur(Evinden mecbur olmadıkça çıkan biri değildir). Orada genç bir kızın ona olan bakışlarını fark etmiştir ama kendisi bunun üstünde fazla durmaz. Bir süre sonra yine Kupfer'in ısrarlarıyla bu kızın sahne aldığı bir etkinliğe gider ve olaylar buradan sonra gelişmeye başlıyor...
Çok sevdiğim bir kitap oldu. Daha ilk sayfalarda beni etkiledi, olaylara dahil etti Turgenyev. Kendimden bir şeyler bulduğum bir kitaptı ve herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bir kitap olduğu düşüncesindeyim. Yazar sade ama basit olmayan bir üslup kullanmış, gereksiz detaylara girmemiş. Kitabı güzel yapan unsurlardan biri de buydu. Teması aşktı. Ölüm ve hayatın anlamı gibi konularda da düşündüren bir kitaptı.
Sanırım biraz fazla uzattım, herkese hitap eder mi bilmiyorum ama rahatlıkla herkese önerebileceğim bir kitap. Okuyun derim.