Timur Karahan
@Timur_Karahan
‘’Hayatınızın kalitesini hayatınızdaki insanların kalitesi belirler.’’ J. Brown
Olmaz dediğimiz ne varsa olur
Boşlukta yürüdüğünüz oldu mu hiç? En dipteyken gökyüzüne selam çakıp, tekrar o en dibe indiğiniz zamanlarınız oldu mu hayatınızda? Ne yaşayıp neyi yaşamadınız? İçinizde kalanlarınız oldu mu sizin de..
Olmaz dediğiniz ne varsa olur
Hayat öyle bir düzenin içine atıyor ki sizi, siz hiç bilmeden… Önce gösteriyor bütün gerçekleri, sonra yaşa diyor, sonu ne olursa olsun. Karar mekanizmanız size aittir. Yaparsanız, yaşayacaksınız, yapmazsanız yine yaşayacaksınız… Her yıl belki de, o aynı adımları ezberletir durur size. Bir umutla baktığınız güneşe, bir kez daha küsersiniz. Belli olmaz hiçbir neden, hiçbir sonuç…
Tek dileğinizin, mutlu olmak olduğu bu saçma yaşantınızda bir tek mutlulukla avunacaktınız oysa. İzin vermediler. Hayatınızın merkezini ele geçirip, kendi kurallarıyla oynadılar oyunu. Siz fark etmeden… Fark etseniz de belki de sonucu değişmeyecekti. Düşünüp, duracaktınız. Hiçbir şeye inanmaz ruhunuz, bir kez daha şaşırtacaktı sizi. Gelmez gitmez, bitmek bilmez tesadüfler peşinizi bırakmayacaktı. Bir gün ile başlayan cümlelerinizin esiriydi onlar, zira. Görmek istemeseniz de, kabullenmeseniz de, olmayacaktı belki de. Siz diretseniz de…
İnsanları anlayacaktınız artık. Neyi, kimi neden tanımadığınızı daha iyi idrak edecektiniz. İstemediniz… Hayatınız daha güzel olsun istemediniz. Kocaman üzüntüleri, ufacık mutluluğa tercih etmediniz. Bilmek dahi istemediniz. Görmek… Nedir ne değildir hiçbir zaman bilmediniz. O güzel ruhlarınıza yaraşır bir olayla tanıştırmamıştı belki de hayat sizi, daha öncesinde… Bilirdiniz. Belki de hepsinin sonucunda böyle bir karar verdiniz. Kimbilir? Paha biçilmez ömrünüzde yalnızca kendinize yer açtınız, sevmediniz hiç kimseyi belki de. Ya da böyle düşündünüz hep, yaşamak istemeden…
Hayat, sizin yolunuzu sizinle birlikte çizer. Yardım
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kendi ışığına güvenen,başkasının parlamasından rahatsızlık duymaz.
(Victor Hugo)
Alıntı
KOZADAKİ KELEBEK
Bir gün, adam ormanda gezerken bir kelebeğin kozasından çıkmaya çalıştığını gördü. Kozasındaki küçük delikten çıkmaya çabalayan kelebeği saatlerce izledi.
Sonra adam, kelebeğin kozadan çıkmak için çabalamaktan vazgeçtiğini, gücünün kalmadığını düşündü. Kelebeğe yardım edeyim de kolayca çıksın diye düşündü ve kozadaki deliği daha rahat çıksın diye büyüttü.
Bu sayede kelebek kozasından kolayca çıkabildi. Fakat çıkmaya daha hazır değildi, bedeni hala kuru ve kanatları buruş buruştu. Adam, kelebeğin gücünü toplayıp, kanatlarını açıp, uçacağını düşünüyordu. Ama Kelebek kozasından zamanından önce çıkmıştı. Ne kadar çabalasa da uçamadı ve buruşmuş kanatlarıyla yerde sürünmeye devam etti.
Adam iyi niyetli bir şekilde kelebeğe yardım etmeyi istemişti ama bilmediği nokta; kelebeğin kozadan çıkmak için çabalaması, bedenindeki sıvının kanatlarına gitmesini ve bu sayede doğru zamanda kozasından çıktığında uçabilmesini sağlayacaktı.
Hayat akarken sarf edilen çabalar, uğraşlar bizi hayatımızdaki bir sonraki adıma hazırlar, gerekli güce ulaşmayı sağlar. Kendi kanatlarınızla uçmak isterseniz emek vermeniz, zorluklarla mücadele etmeniz gerekir. Çocuğunuzun her istediğini, iyi niyetle yerine getirir ve hayatın zorlukları ile karşılaşmasına izin vermezseniz, aslında zamanı geldiğinde kendi kanatları ile uçmasını engellemiş olursunuz.
Alıntı
Cehalet, bilgi karşısında her zaman daha güçlüdür. Çünkü cehalet kabadır. Bilgi, nazik.
Kötülük, iyilik karşısında daha güçlüdür.
Kötülük, kaçınılmaz olarak gücü içerir.
Gücü içermediği takdirde kötülük, aciz bir fesatlıktan başka bir şey değildir.
Sonuç olarak; kötü insan, iyi insandan daha güçlüdür. Uygarlık tarihi bunun örnekleriyle doludur.
Cahil insanın sesi, bilge insandan daha çok ve daha yüksek çıkar. Cahilin sözü bilgeninkinden daha çok duyulur.
Cahil insan, bilge insana hakim olduğunda felaket ve adaletsizlik kaçınılmaz olur.
Ama Kötülük ve iyiliğin, cahillik ve bilgeliğin, karanlık ve aydınlığın, siyah ve beyazın mücadelesi her zaman devam eder.
Alıntı
AVUCUNUZDAKİ KELEBEK
Akıllı iki kız kardeş varmış, bilgiye açlarmış ve okullarındaki, etraflarından aldıkları bilgi yetersiz olmuş.
Yörelerindeki en büyük bilgeye gitmeye, ondan da bilgi almaya karar vermişler.
Bilge adam kızların sorduğu bütün soruları bilmiş. Kızlar daha fazla bilgi almak için bir süreliğine daha bilgenin yanında kalmışlar.
Ama sonra bilgenin her sordukları soruyu bilmelerinden sıkılmışlar. “Bilgenin dahi bilemeyeceği bir soru bulalım” demiş birisi.
Kızlardan biri, bilgenin bile bilemeyeceği bir soru buldum diye sevinmiş. Avucumun içine bir kelebek alacağım “Avucumun içinde bir kelebek var. Canlı mı, ölü mü?” diye bilgeye soracağım, ölü derse kelebeği serbest bırakacağım. Canlı derse, avucumu hafifçe bastıracağım.
Kızlardan biri avucu kapalı bilgeye uzatmış ve sormuş:
– Avucumun içinde bir kelebek var; bilin bakalım canlı mı, ölü mü?
Bilge, kızın gözlerine uzun uzun bakmış ve cevap vermiş:
– Senin elinde kızım senin elinde…
Hayat akarken; iyi veya kötü, güzel veya çirkin, doğru veya yanlış, mutluluk veya hüzün, avucunuzdaki kelebek gibi senin elinde…