Hayatı kolay sanma. Hiç değildir. Dünya, kapkaranlık bir gecedir insanoğlu için. Bu karanlıkta herkes kendi önünü aydınlatır. Herkeste on parmak var, yine de herkes sığabileceğinden fazlasını doldurmak istiyor avucuna. İnsan, gücüyle vardır; gücü yoksa, kurnazlığıyla. Küçük ve zayıf olanın, ne cenneti ne cehennemi olur. Başkalarıyla birlikte olabilirsin, ama yalnız olduğunu unutmadan. Herkesi dinle ama kimseye inanma. Gördüğüne de inanma. Susmayı bil; çünkü evler, kentler çene çalınarak değil, çalışıp ter dökerek kuruluyor. Sen, koyunlarıyla kendi üzerindeki bitlerden başka bir varlığı olmayan bir Başkırt ya da Kalmuk gibisin.
Daha şimdiden nice üzüntüyü tatmış, hayatın nice acımasızlığıyla, çamuruyla kirlenmiş küçücük yüreğim, henüz tam belirgin olmayan, yakıcı birtakım hayaller içinde yüzüyordu.