Allah Rasûlü (sav) bir gün mescide girdiğinde ebu ümame denilen ensardan bir gün adamla karsilastı. Ona " ey ümame, niçin seni namaz vakti dışında mescitde otururken görüyorum?" O da "Kederler ve borçlar belimi büktü Ey Allah'ın Rasûlü." dedi. Efendimiz, sana bir kelam öğreteyim mi, onu söylediğinde Allah sıkıntını giderir ve borcunu ödeme imkanı verir, dedi. "Buyur Ya Rasûlellah" dedim. Bunun üzerine Efendimiz, sabahladığında
ve akşamladığında şöyle söyle, buyurdu:
اللهم إني أعوذ بك من الهم والحزن وأعوذ بك من العجز
والكسل وأعوذ بك من الجبن والبخل وأعوذ بك من غلبة
الدين وقهر الرجال
"Allah'ım, hüzün ve kederden; acziyet ve tembellikten; korku ve cimrilikten; borcun galebe çalmasından ve insanların kahrından sana sığınırım." Esbaba
tevessül eden, Allah Rasûlü'nün ifade buyurduğu gibi Allah Teâlâ'ya iltica eden Ebû Ümâme diyor
ki, Allah Rasûlü'nün dediklerini yapınca gördüm
ki, Allah sıkıntımı giderdi ve borcumu ödeme imkani verdi.