"Sonuç odaklılıktan süreç odaklılığa" geçmeye çalıştığım bu yolculuğumda bana oldukça güzel rehberlik eden bir kitap oldu. Alışkanlık kazanmaya yatkın bir insan olduğumu düşünüyorum. Bunun altında yatan en önemli sebebin irademden geldiğini düşünürdüm. Ama daha da önemlisi, kafamdaki "2 dakika da olsa yap" çağrısıymış. Bence bir insanın bu uyarı ile kazanamayacağı hiçbir alışkanlık yok. Kitapta detaylıca başka etkenlerden de söz etse de ben temelin buna dayandığını düşünüyorum. Kitap iyi bir alışkanlık kazanmanın adımlarını: 1. Görünür Kılmak 2. Cazip Kılmak 3. Kolaylaştırmak 4. Tatmin Edici Kılmak başlıkları ile ele almış. Bu adımlarla hayatınızı kesinlikle çok daha yaşanılabilir kılacağınıza inanıyorum. Tabii bütün bunların yanında kötü olanları da hayattan uzaklaştırarak, esasında 'denge'yi koruyarak, yeni benliğinize şaşırıp kalabilirsiniz. Sizi harekete geçirecek ve bahanelerinizden kurtulacaksınız. Eğer bu işe yaramadıysa isteklerinizi tekrar gözden geçirebilir, yol rotanızı değiştirebilirsiniz. İnsan kendini dinlemeyi öğrenince, herkesin aslında hayata bir rehberle geldiğini öğreniyor. O rehber sizin kendi benliğiniz. Bugün yaptığınız her şey, yarının ödülü veya cezası olarak muhakkak karşınıza çıkacaktır. Çiçekli ve engebeli bir yolda yürümek ya da çamurlu ve çukurlu bir yolda yürümek, sizin bugün olmayı seçtiğiniz ben'e bağlıdır. Bugünkü eylemlere bağlıdır. Sabırla sonuçları alacağınız günü bekleyin. Hızlı gelecek kısa süreli mutluluklar yerine uzun vadede de olsa sürdürülebilecek olan mutlulukları bekleyin. Alışkanlığın illa bir eylem olmasına gerek yok. Tekrara düştüğüm ve varlığından hoşnut olmadığım düşünce alışkanlıklarımdan beni sıyırıp attığın, özgürleştirdiğin için teşekkür ederim. Bu benim ilk incelemem, nicelerine!