Don Juan insanları 'sıradan', 'avcı', 'savaşçı', ve 'bilge' kişiler olmak üzere sınıflar. 'Sıradan insan' başına gelen olaylara ya şükreder yada küfreder, 'Avcı' sıradan insandan 'savaşçı' olmaya bir geçiş devresidir. 'Savaşçı' yaşamın amacının öğrenmek olduğunu bilir. 'Savaşçı' gerçekleştirmek istediği amaca ulaşmak için başarıya ve yenilgiye değil, o süreç içinde en akıllı, en etkili, en bilge olanı tüm iradesiyle kullanıp kullanmadığına önem verir.
"Acı veren olumsuz olaylar çocuğun yetiştiği ortamda sık sık tekrar ediliyorsa, bellek bu olayları kendiliğinden bir araya getirir ve bir tür 'anılar dizisi' oluşturur. Bu uyarılırsa, tüm anılar dizisi canlanır ve kişi bu anıların etkisi altında kendi kişiliğini anlamlandırır. Doğal olarak, olumsuz anıların tümü bireyi kendini değersiz görmeye ve kendinden utanmaya götürür."
Bu nedenle utanç zehirli bir duygudur. Mahcubiyet duyma ise bazen buna utanma duygusu adını veririz, sağlıklı bir duygudur.
- Mahcubiyet Ve Utanma Üzerine Ayrılım
''İçindeki çocuğu sağlıklı gelişmiş bireylerin kişiliği 'özgün'dür; çünkü bu kişilik, bireyin kendine özgü düşünce, duygu ve davranışını belirtir. Özgün bireylerin içlerindeki çocukla ilişkileri kuvvetlidir; her an iç çocukla iletişim halindedirler. İç çocuğu horlama, aşağı görme, değersiz bulma yoktur.''