Yurt odam hastanenin morg tarafına bakıyor ve sürekli bir haykırış aglayis sesiyle kendime geliyorum bu gün de başımı camdan çıkardım hava almak için bı baktım ki yine aynı sesler insan bu sarsiliyor ya ve hayatin kalana zor olduğunu farkettim ..o kalabalığa bakarken orada o kadar insan olmasına rağmen sadece bir kaç kişinin gerçekten üzüldüğünü fark ettim ve bu okadar kırıcı birşey ki maksat sadece orada bulunmak geldim demek ne acı bir durum ..