Tamamen kör bir arkadaşımın lowa City'deki Kmart mağazasına girip TV bölümüne gidişini hatırlıyorum. Satıcıya geniş ekranlı renkli bir TV almak istediğini söylemiş. Satıcı adam ona yetmiş beş dolarlık siyah beyaz bir televizyonun yeterli olacağı, sesin aynı olacağı konusunda ısrar etmiş. Dave en büyük televizyonu göstermiş: "Bunu alacağım." Satıcı adam neredeyse yalvarırcasına "Ama neden?" diye sormuş. "Çünkü kör insanların renk seven aileleri vardır."
BU KADAR ÇOK korkuyla cambazlık yaparken, arka arkaya sekiz gece uyuyamadığımı fark ediyorum. Kendi yorgunluğumun soğuğunda hareketsiz dururken sinirimden yeni bir alışkanlık geliştirdim: Bağrımdaki bütün kılları yoluyorum.