Anne rahminin karanlığındaki bir bebeğe dışarda aydınlık bir dünya var deseler yüce dağları ve dalgalanan ovaları çiçek açan güzelim bahceleri çağlayan ırmakları yıldızlarla dolu gök kuppesi ve parıldıyan güneşi olandunya tüm bu güzellikleri bildiğin halde karanlıkta kalmaya devam edersen doğmamış çocuk tüm bu harıkalardan bi haber olduğu gibi duysada hiç birine ınanmaz aynı bizimde ölümü şuan da anlayamammız gibi yanı işte bu yüzden korkarız ölümden gitmek istemeyız ne olacağını bilmeyiz ama günü gelince hepimiz gidecez
Bab aziz sahnesi