“Gerçekten gönülden gönüle açılan bir pencere vardır
Çünkü iki beden ayrı veya uzak değildir
İki kandilin çanağı bitişik olmasa da
İkisinin ışığı karışır birbirine havada
Hiçbir âşık durup dururken vuslat istemez
Maşuku o âşığı aramadığı sürece
Bu gönülde dost sevgisinin şimşeği çakarsa
İyi bil şunu, o sevgi vardır o gönülde de
Gönlünde Tanrı sevgisi iki misli olunca
Tanrı da seni sever, kuşku yok bunda
Alkış sesi çıkmaz asla bir elle
Öbür elin de işe girişmeyince
Kazada, kaderde Hakk’ın hikmeti
Bizi birbirine âşıklar etti
Bu eski hükümle dünyadaki cüzler
Çift çift, çiftin teki öbür teke aşıktır
Gökyüzü erkek, yeryüzü dişidir akılca
Öbürü ne atarsa, diğeri yetiştirir içinde
Sıcaklığı kalmazsa sıcaklık gönderir
Nemi, ıslaklığı kalmazsa nem gönderir