Hayat hiç mavi yerinden vurmadı…
Çünkü ben maviyi beyazı koruyan
masumiyet olarak tanırım.
Karanlığı görünür kılan bir renktir mavi,
öyle bilirim… sürükleyendir, bitmeyendir.
Mavi olarak anlatmalıyım herşeyi…
Kaldırın başınızı gökyüzüne,
görmek istediğinizi değil,
gördüğünüzü söyleyin bana!
Yaşamın ta kendisidir mavi.
Belkide sadece bu yüzden ölmeye değil,
yaşamaya mahkum edilmiştir.
Maviyi soruyordun,
gözlerimden yüzüme yayılan maviyi mi?
Bir renk değildir mavi huydur bende
ve benim yetinmezliğimdir
ve herkesin yetinmezliğidir.
Belki denecektir ki bir süre ve denenecektir
bir akşamüstünü düşünmek
bir akşamüstünü düşünmekten başka nedir ki,
gönül gözüm görendedir, derinler mavidir…
(Edip Cansever)