Tuğçe Özyurt
@Ttozykim
Gülmenin vakti daha sonra gelir, yirmilik dişler gibi; kendine gülmek ise en sonda gelir, ölümle delicesine bir yarış içerisinde; bazen de yetişemez.”
“Çoğu insan o şekilde bağlanır. Minnet duyarlar, borçlu hissederler kendilerini; Kelepçenin en berbatı da budur.”
“Yalanın bazen iyilik olsun diye kullanıldığını biliyorum. Ben yalandan iyilik gelebileceğine inanmam. Doğrunun keksin acısı geçebilir, ama yalanın insanı ağır ağır kemiren ıstırabı hiçbir zaman yok olmaz.Her zaman kanayan bir yaradır”
“Hikayemiz tek bir hikaye. Bütün romanlar bütün şiirler, içimizdeki hiç bitmeyen iyi-kötü çekişmesi temeli üzerine kuruludur. Ayrıca bana öyle geliyor ki, kötülük hiç durmadan yeniden canlanıyor; oysa iyilik, erdem ölümsüzdür. Kötülüğün hep yeni, taptaze bir çehresi vardır, oysa erdem dünyada hiçbir şeyin olmayacağı kadar köklü ve saygındır.”