"Bundan dolayı onun adına Babil denildi;
çünkü Rab bütün dünyanın dilini orada karıştırdı;
ve Rab onları bütün yeryüzü üzerine oradan dağıttı."
Eski Ahit
Cennete giriş, başkalarının yargılarına bağlıdır. Cennetle olan ilişkimiz, yargılayanların ve yönetenlerin dayattığı bir hiyerarşiye tabidir. Halbuki kişi ile cehennem arasmda kimse yoktur. Gözüne girmeye çalışacağımız, (kendimiz de da-
hil) yalan söyleyeceğimiz, lütfunu kazanmak için çırpmacağımız ya da adakta bulunacağımız kimse yoktur arada.
Ilk insan ve ilk peygamber Adem, günah işlerneyi cennette yaşamaya yeğlemiştir; yaşamın değişkenliğini, sıkıcı tekdüzeliğe yeğ tutmuştur. lnsan imgeleminde cennet, hiçbir zaman çok ilginç bir yer olmadı. Hayal gücümüzü harekete
geçirmedi, geçiremez de.
Sosyal sınıflarm katı kuralları ancak gece bozulur. İşçiler, burjuvaların sokaklarında dolanırlar. Burjuvalar işçi mahalelerindeki lokantalara giderler. Fahişeler, papazlar, öğren-
ciler, askerler, ev kadınları, doktorlar ve yabancılar, hepsi aynı sokakta gezinirler, bakınırlar, birbirleriyle konuşurlar...