Bir bakıma, gökteki bulutlar kadar, kelebekler kadar, mevsimlerin degişmesi kadar bizden bagımsızdır çocuk. Hayatın sayısız mucizesinden biridir. Bize düşen çocugu kollayıp büyümesine yardımcı olmaktır, ona buyurmak degil.
Artık dinin de bilimin de üzerimizde eskisi kadar etkisi yok. Çağın hakimi onlar değil artık. Yarını düşünmez olduk. Birbirimizle, kendimizle ve gezegenimizle olan ilişkilerimizin temelinde "benden sonra tufan" anlayışı yatıyor. Türümüz,
bir boşluğun, bir vakumun içinde görüyor kendini. Başını kuma gömen devekuşu gibi biz de tür-merkezci bir dünya düzeni yarattık.